สอบมิดเทอมวันแรกก็บ่นๆ

posted on 21 Jul 2008 19:30 by runrunpyon

วันนี้ทำข้อสอบได้เน่ามาก โดยเฉพาะอารยธรรมจีน อินเดีย แง่งๆๆๆ

ก็สมควรแล้วแหละ ไม่ได้อ่าน ใครจะไปทำได้ล่ะ เฮ้อออ...

ต้นเหตุที่ทำให้ไม่ได้อ่านก็คือเพลงนี้แหละ

พอทำข้อสอบไม่ได้ มันทำให้พาลนึกถึงเหตุการณ์ที่เราชอบนึกถึงเวลาทำข้อสอบไม่ได้(อีนี่มันจะพูดไรกันแน่ฟระ?)

บางทีเราก็คิดว่าเราเอ็นท์ติดอันดับหนึ่ง(หมายถึงอันดับหนึ่งที่เราเลือก)มาได้ไงฟระ?

ไม่ได้อวดนะ แล้วก็อย่าหมั่นไส้ด้วย แต่เราเป็นพวกไม่อ่านหนังสือก็เจือกผ่านมาได้ไงไม่รุ

แล้วก็ตอนจะสอบเข้าม.ปลายอ่ะ เป็นคนที่ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยตั้งใจอ่านหนังสือก่อนสอบเลย แต่ก็ดันติดโควต้ามาแตร์ฯ

พอลองไปสอบเตรียมเล่นๆก็ดันติดอีก(มันฟลุ้คจริงๆนะ เพราะเราไม่ได้อ่านหนังสือไปสอบเลยอ่ะ) ติดทำไมเนี่ย ชอบทำให้เลือกลำบาก(คงมีคนแถวนี้คันตีน)

เราไม่ได้เรียนเก่งจริงๆนะ ถ้าคนที่รู้จักเราจิงๆจะรู้ดี จริงๆคือแค่เหมือนจะเก่งเท่านั้น

รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ซักอย่างเลย มันเลยทำให้บางทีเราก็ไม่รู้สึกอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเหมือนกัน

มีอยู่ครั้งนึงเคยลองถามเพื่อนว่า เธอเคยคิดอยากฆ่าตัวตายมั้ย กลายเป็นโดนเพื่อนด่าเลยอ่ะ ว่าจะบ้าหรอ เพราะเค้าไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย

เป็นเพราะเค้าไม่มีปัญหากับชีวิต เค้าเลยไม่เคยคิดฆ่าตัวตาย

แต่เราก็ไม่กล้าลงมือฆ่าตัวตายอยู่ดีอ่ะ คนที่ฆ่าตัวตายได้นี่เก่งมากเลยเนอะ คารวะร้อยจอก ซวบๆ

เราก็รู้นะว่าปัญหาเรามันเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ

เฮ้ยๆๆ กลับมาที่เดิมดิ

ตอนก่อนเอ็นท์เราก็ไม่ได้อยากเข้าคณะนี้มาก ใจนึงก็อยากติด จะได้ใกล้บ้าน(ดูเหตุผลมัน)

อีกใจนึงก็คิดว่าไม่อยากติดเพราะไม่ได้เป็นคณะที่อยากเรียนมาก

แต่ถ้าไม่เรียนไอนี่ก็ไม่รู้จะไปเรียนไรแล้วเหมือนกัน เพราะไอที่อยากเรียนมันไม่มีในประเทศนี้ซะด้วยสิ

ครั้นถ้าจะไปเรียนนอกประเทศก็ดูจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ที่บ้านก็ไม่สนับสนุน เรียนไปก็เปลืองเงินฟรี

เราก็เลยคิดว่าเป็นค่านิยมของประเทศสารขัณ... เอ้ย ประเทศไทยที่เด็กจะต้องเรียนต่อมหาวิทยาลัย

ซึ่งเราว่ามัน....  เฮ้ออ... อยากบ่นต่อ แต่หยุดก่อนดีกว่าแฮะ ช่างมันเหอะ เดี๋ยวมีคนรำคาญ

ขอโต้ดก่ะ เอนทรี่นี้ออกแนวระบายอารมณ์โคตร (แล้วตกลงจะบ่นเพื่อ?)

 

ทำไงดี พี่ชายเรามันเลิกเรียนแล้วอ่ะ ตอนนี้อยู่ปีสาม แต่มันไม่ไปเรียนดื้อๆเฉยเลย นี่ก็ผ่านมาเดือนนึงแล้วนะ

เราก็เคยคิดจะทำแบบมันนะ(ดูเรียกพี่ว่ามัน อิอิ) แต่ใจไม่เด็ดพอ ยังไงซะในสังคมโลกนี้ แผ่นกระดาษที่ได้หลังจบปีสี่ก็ยังเป็นสิ่งที่สำคัญอยู่ดี

ที่บ้านก็เครียดกันที่่มันไม่ยอมไปเรียนต่อ แต่สุดท้ายแม่ก็บอกว่า ดีแล้วแหละ จะได้มีคนช่วยงานที่ร้าน(ประชด แต่เอาจริง)

แอ๊ พี่หนูเรียนไม่จบบบบบบบบบบ.......

 

ฟังเพลงคลายเครียดดีก่า

ช่วงนี้ชอบฟังเพลงออกแนวอวกาศอ่ะเป็นไรไม่รุ แบบเสียงสังเคราะห์เยอะๆอ่ะ

มีช่วงนึงบ้าเพลงคลาสสิก พออีกช่วงนึงชอบฟังเสียงซามิเซ็ง(เพื่อนบอกเพราะตรงไหนฟระ)

ค้นหาสิ่งใหม่ไปเรื่อยๆ แต่สุดท้ายก็ชอบหมด แฮ่ๆ

เพลงA Drop Filled With Memories ประกอบภาพยนตร์อนิเมชั่นเรื่อง Paprika (กำกับโดย ซาโตชิ คอน)

เป็นเรื่องที่ถ้าใครดูแล้วเข้าใจ โปรดช่วยอธิบายด้วย  รู้แต่เจ๊สวยมาก

บ่นยาวโคตร ไปแระ ขอบคุณที่อุตส่าห์ทนอ่านมาจนถึงตรงนี้ค่ะ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เรียนไปเอาใบปริญญาจริงๆครับ
ทำงานไปก็ไม่ค่อยจะได้ใช้(ในบางคณะ)

แต่มันจำเป็น...

เดี๋ยวก็จะสอบเรื่องประวัติศาสตร์เอเชียเหมือนกัน เหอะๆ
เราเรียนเพื่อกระดาษแผ่นเดียว << ค่านิยมสังคมไทย
ที่บอกว่าเคยคิดอยากฆ่าตัวตายไหม..
เราคิดเป็นประจำ นึกถึง เซ็ทซึโบเซนเซย์
ยิ่งคำถามที่ว่า ทำไมวันนี้คุณถึงอยากตาย เราก็ตอบคำถามนี้อยู่ทุกวัน
สิ้นหวัง สิ้นหวัง เฮ้อ (ชักจะเม้นไม่รู้เรื่อง)

ตอนนี้เราอยู่คณะ ที่เน้นปฏิบัติ
เรารู้สึกอย่างมากว่าอยากกลับไปท่องหนังสือสอบ ปฏิบัติมันยากกว่าเยอะ ใช้ความฟลุ๊ตเป็นหลัก - -

#2 By Catdoll Jin on 2008-07-21 22:54

ผมก็เคยคิดวิธีตายของตัวเองอยู่บ่อยๆนะ
มีหลายครั้งเกือบทำลงไปจริงๆแล้วด้วย
(แต่ด้วยกิเลศ และความฝันที่ยังไม่บรรลุหลายๆอย่าง เลยไม่ได้ทำซักที)

ถ้าเราผ่านอะไรมาหลายๆอย่าง จะช่วยให้เรามองภาพสิ่งต่างๆได้ดีขึ้น อย่างของผมเรียนจบมา 4 ปี ถ้าถามว่าเรียนได้อะไรไปมั่ง ก็คงตอบว่าไม่ค่อยได้อะไรมาก เพราะผมก็คล้ายๆปิ่นคุงที่ไม่ค่อยอ่านหนังสือแต่ดันสอบได้เฉยเลย แต่สิ่งที่ผมได้คือประสบการณ์ชีวิตต่างๆที่เข้ามาในช่วงเวลาที่ผมเป็นนักศึกษา ซึ่งหาไม่ได้จากการนอนเล่นอยู่บ้านเฉยๆ ..แล้วหลายอย่างมันก็สนุกด้วย

ชีวิตมันก็มีช่วงลำบากช่วงสบายต่างกันไปนะ

ถ้าเราผ่านช่วงมรสุมไปได้ครั้งนึง มรสุมครั้งต่อไปมันก็แค่ฝนตกธรรมดาสำหรับเราแล้ว

..คิดว่านะ question

#3 By Dawnbringerz on 2008-07-22 00:21

อืม ก็เคยมีอยู่นะ เรียนจบวิศวะ แต่ดันมาเป็นพ่อค้าขายหอยทอด =*= (แต่เจ้าตัวบอกว่าใจรักนะ)
หรือบางคน เรียนจบ 4 ปีเสียค่าเทอมเป็นแสน สุดท้ายเพิ่งนึกได้ อยากเปิดร้านขายขนม เลยไปเรียนเชฟ =_="

คนที่ทำงานตรงกับสาขาวิชาที่เรียนมานี้หายากจริงๆนั้นและ
ไม่ใช่คนเรียนครุศาสตร์จะต้องเป็นครูทุกคนหรือจบวิศวะต้องเป็นนักวิศวะทุกคน

แต่ที่เราเลือกอักษรนี้เพราะว่าถ้าไปเพราะว่าถ้าเราไปเป็นนักแปลน่าจะเวริกมั้ง เพราะชอบเรียนภาษาอยู่แล้วด้วย(แล้วเรียนสายวิททำเพื่อ..!! 55+)
แต่ก็เลือกสัตวะอันดับ1 เผื่อฟลุ๊กมั่วเลข+ฟีสิกส์ได้ติดล่ะนะ sad smileโอ้วว สิ้นหวังแล้ว!!(ยืมคำจากเรื่องเซ็ทซึโบ 55)
เคยคิดนะทำไมเราไม่มีหัวเลขเหมือนพี่ชายเราน๊า
ดันได้แต่ภาษา วาดรูป...แล้วเรียนสายวิททำเพื่อ..!! (อีกแล้ว =_=")

#4 By ☆mimi(e) - chan on 2008-07-22 12:28

ไม่แปลกใจเลยขณะอ่าน...
เพราะเราก็เป็น เป็นจนเป็นนิสัย

ไม่เคยอ่านหนังสือ ไม่เคยทบความความรู้...
เข้าเท่าไหร่เอาเท่านั้น...

ตอนสอบเข้าบดินทร์ 2 ได้ห้อง 1 เลยทำให้เหลิงตัวเองสุดๆ สุดท้ายก็ไม่ประสบความสำเร็จในการเรียน...

ใช่เลยที่ว่า...เหมือนจะเก่ง..แท้จริงแล้วเราไม่ได้เป็นอะไรเลยซักนิด

ว่าแต่ทำไมไม่ถามเรานะ พวกวิชาอารยธรรมนี่เราออกเชี่ยว

#5 By Prince Ame on 2008-07-22 13:58

ถึงปิ่นจะบอกว่าเน่า แต่พี่คิดว่าปิ่นสอบได้คะแนนดีอยู่น้า ฮะๆ อย่างน้อยก็ไม่ตกแน่นอน

พี่ก็เป็นคนนึงแหละที่เรียนมาไม่ตรงสายที่อยากจะเป็น แต่ทำไงได้ เราต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปในโลกใบนี้ อะไรที่ทำได้ก็ทำไปก่อน ถึงแม้จะไม่อยากทำ

เรื่องฆ่าตัวตาย พี่คิดถึงมันน้อยมาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เคยคิดนะ แต่พอคิดถึงคนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังแล้ว พี่ทำไม่ได้หรอก พี่คิดว่าคนที่ฆ่าตัวตายมี 2 แบบนะ คือด้วยอารมณ์ชั่ววูบและไม่สามารถหาทางออกได้แล้วจริงๆ

เรื่องเลิกเรียน พี่พูดจริงๆนะ ถ้าเรามีหนทางที่เอาตัวรอดต่อไปในโลกใบนี้ได้แล้วล่ะก็ เลิกเรียนไปก็ได้
ปากดีชะมัดพี่นี่ ทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองจะเอาตัวรอดได้มั้ยอยู่เลย แหะๆsad smile

ปิ่นก็อย่าเครียดไปนะ พี่ออกแนวเครียดซะเองสินะ ฮะๆ
เกิดเป็นคนก็แบบนี้แหละ คนเราต้องพบกับเรื่องที่ไม่ชอบบ้าง เพื่อที่จะรู้สึกได้ว่า สิ่งนี้แหละคือความสุข ถูกมั้ย
ก็กรณีเดียวกันกับ อะไรก็ตามที่ได้ง่ายๆ เราจะไม่รู้สึกถึงคุณค่าของมันหรอก

เพลงสังเคราะห์นี่เพราะไปอีกแบบแหะ ฟังทำนองช่วงแรกๆคล้ายๆเกมยานยิงของฮิมะจังเลย ฮะๆ
ไว้ต้องไปหา Paprika มาดูบ้างแล้วล่ะbig smile
เฮ้ย อย่าเครียดน่า ปิ่นคุง มันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้น

ก็แค่การสอบครั้งนึง... ที่ผ่านมาแล้ว เท่านั้นเองน่า ผิดพลาดคราวนี้ คราวหน้าเราก็เอาให้ได้คะแนนดีๆหน่อยเท่านั้นแหละครับ เอามาหักล้างกัน

ปิ่นคุงจะต้องอยู่ต่อไปนะครับ ปิ่นคุงอยากพากย์แอนิเมะใช่มั้ยครับ? วันพรุ่งนี้ ก็ยังสดใส แล้วก็รอปิ่นคุงอยู่เหมือนเคย อย่าให้มันจบลงตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นปลายทางของฝันที่สู้มาสิ!

#7 By เพนจัง on 2008-07-31 01:14

ดีจ้าปิ่น เราทำบล๊อคใหม่แล้วนะ ที่เก่ามันเจ๊งไปแล้ว 55

เห็นนิกานต์บอกว่าไปร้องเพลงเจร๊อคมาที่อักษร??

ชนะไหมอ่ะ ??

อยากรู้ อยากไปฟังจัง เห็นว่ากรรมการมันส์น่าดู อิอิ

คิดถึงน้า

#8 By PaMmE on 2008-08-07 23:25