Runrunpyon

เอิ่มมม... ขออภัยที่ใช้หัวข้อหยาบคายค่ะ แอ๊

คือว่าวันนี้เราจะมาเปิดประเด็นเชิงการเมือ... เอ๊ย มะช่าายยย

เชิงสารคดีน่ะค่ะ อุตส่าห์เกาะติดสถานการณ์ด้วยตัวเองเลยเนะเคอะ

แต่คิดว่ามันไม่ค่อยมีสาระซักเท่าไหร่อ่า(บล็อกนี้มันก็ไม่มีสาระมาตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เรอะ?)

ยิ่งประเทศร้อน หน้าร้อน หน้าฝน เพื่อนๆนึกถึงอะไรกันบ้างคะ??

อื้มมม นั่นแหละค่ะ ถึงจะบอกว่าอยู่บ้านคนเดียว

แต่แท้ที่จริงแล้วเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะ You are (not) alone

 นั่นไง เพื่อนบินมาแว้วววว(คลานต่างหาก)

(บางคนคงปิดบล็อกเราไปเลยสินะ นั่งอัพอยู่นี่ยังสยองเลย แล้วอัพทำไมหว่า? ฮ่าๆๆ)

จากรูปจะเห็นได้ว่าปีเตอร์ตัวนี้กำลังเบ่งท้องจะคลอดลูก(เห็นไข่มันยื่นออกมาข้างหลังปะ?)

ซึ่งมันอิ้วววววมากกกกกกก ไม่รู้ว่าลูกปีเตอร์จะซึ้งในพระคุณมารดาดีมั้ยเนี่ย

ปีเตอร์(แมร่ง)มีคุณสมบัติทางกายภาพทุกอย่างของสิ่งมีชีวิตรวมไว้ในตัวหมดเลย

ไม่ว่าจะเล่นยิมนาสติก(ตัวอ่อนตัวแบน) บิน(พั่บๆๆๆ) ไต่เขา(เกาะกำแพง) ฯลฯ

น้ำหยดเดียวข้าอยู่ได้หนึ่งสัปดาห์ ไม่กินอาหารก็ยังอยู่ได้หนึ่งเดือนแน่ะ(เคยอ่านมา)

ฮีออร์ชีสามารถทำได้หมด ซึ่งแม้แต่เอาไอนี่คลอบ มันก็ยังรอดเลยยย

"รูเล็กแค่ไหน ข้าก็มุดได้เฟร้ยยย ฮ่าๆๆ  อย่าดูถูกพวกข้าน้าาาาา" (ปีเตอร์พูด)

ของชอบของปีเตอร์คือพวกแป้ง เช่น ข้าว ถั่ว น้ำตาล แต่ความจริงคือ

ข้ากินได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น เส้นผม ขน เล็บ แม้แต่ หนังยางกรูก็แด... เอ๊ยย กินนนได้(เคยอ่านมา)

อ่า ถ้าเพื่อนคนไหนจะมาบ้านเราคงไม่กล้ามาแล้วสินะ ฮี่ๆ อันนี้ปีเตอร์จากบ้านเก่าเน่าะ

ซึ่งตอนนี้เราย้ายบ้านแล้ว ไม่เจอปีเตอร์ แต่มาเจอแอนนาแทน- -"

(แต่ตอนนี้ปิดรูไปแว้วววเรียบร้อยยย)

สังเกตได้ว่า มีมดตัวที่ใหญ่กว่าด้วยอ่า ไม่เห็นใช่แมะ งั้นกดซูมมมรูปล่าง

แต่มานั่งดูดีๆแล้วมดมีหลายไซส์มาก มีมดงาน(ส่วนใหญ่เป็นตัวเมียเป็นหมัน) มดกรรมการ มดทหาร แล้วก็มดนางพญาอ่า ตัวก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นตามลำดับ(อ่านมาจากวิกิพีเดีย)

แล้วก็เพิ่งดูสารคดีช่องหกเมื่อวันก่อน เค้าพูดได้จิ้มใจมากว่า

"...มนุษย์ไม่สามารถเอาชนะพวกเค้าได้หรอก

เพราะพวกเค้าได้ยึดครองทุกซอกทุกมุมในบ้านของท่านไว้หมดเรียบร้อยแว้วววว..."

ดูสารคดีนี่ก็ได้ความรู้ใหม่ๆที่ไม่เคยรู้มาก่อนด้วยอ่า(แต่ไม่รู้ว่าจริงเปล่า) เช่น

ขนาดการทำความสะอาดตู้ด้วยการเช็ดด้วยผ้าชุบน้ำหมาดๆ

กลับกลายเป็นการยิ่งทำให้เชื้อโรคหรือแมลงบางชนิดเจริญเติบโตได้ดีขึ้น

เพราะเป็นการเพิ่มความชื้นให้พวกมันรู้สึกชุ่มชื้นขึ้น

วิธีที่จะกำจัดมันออกไปจากพื้นที่นั้นคือเครื่องดูดฝุ่นเท่านั้น(เค้าว่าเงี้ย หรือหลอกขายเครื่องดูดฝุ่น?)

อีกเรื่องที่อึ้งก็คือ แม้แต่บนขนตาเราก็ยังมีสิ่งมีชีวิตอยู่ด้วยนะ(แม้เราจะมองไม่เห็น)

สยองอ่ะ งี้แสดงว่า ไม่มีทางที่จะอยู่ตัวคนเดีย... เอ๊ยยย ทำความสะอาดได้หมดจดเลยสินะ

(เอ่อ.. อายจังที่ต้องสารภาพว่า เราเปิดเพลงคลาสสิกตอนทำงานบ้านอ่า เอ๊ยย มะช่ายยย)

คือเห็นมั้ยอ่าว่า ทำไมไอตัวเล็กต้องช่วยพยุงตัวใหญ่ด้วยอ่า

แล้วทำท่าเหมือนวิ่งหาเพื่อน(ซึ่งโดนเราดูดไปเกือบหมดแล้ว)ให้มาช่วยพยุงนางพญา

แต่คือเราไม่แน่ใจว่ามันเป็นนางพญาจริงๆรึเปล่าน่ะสิ

ก็ปกตินางพญาจะไม่ออกมานอกรังนี่นา หรือว่ากำลังท้องเลยออกมาเดินเล่น

ลูกจะได้อารมณ์ดี  ไม่เกี่ยวววๆๆ  หรือทั้งหมดนี้คือ เราปัญญาอ่อนคิดเรื่องเอง แอ๊

(เข้าใจแล้วว่าทำไมอาจารย์โยชิฮิโร่ โทงาชิ ถึงเขียนฮันเตอร์ฯภาคมดดดด)

แต่ยังไงแอนนาก็ดีกว่าปีเตอร์แหละเนอะ

แต่ยังไงก็แอบรู้สึกอยากเลี้ยง ตัวกินมด แฮะ(ทำไมไม่มีตัวกินปีเตอร์)

คิดว่าเพื่อนๆคงอยากล้างตา  มาล้างกับน้องกระต่ายกันนนน

อร๊ายยยย น่าร้าาากกกกกกกเกินปายยยยยยยย(คลิกเข้าไปขอบคุณเจ้าของน้องบิ๊ว)

เลี้ยงน้องกระต่ายคงดีกว่าเยอะ แอร๊ยยยยย

ทำไมเอนทรี่นี้มมันยืดจังงงงง จริงๆอยากพิมพ์อีก แต่กลัวไม่มีคนอ่าน จบแค่นี้ละกัน ขอบคุณค่า

ป.ล. บางคนอาจสงสัยว่าปีเตอร์กับแอนนาคืออะไร??(ไม่มีใครเค้าสนใจเฟร้ยยย)

มันเป็นศัพท์ที่เรา(และคนอื่น?)ใช้อ่า เพราะไม่อยากเรียกชื่อมันโดยตรง ได้แก่

ปีเตอร์ คือ ...(ไม่อยากพิมพ์)...  แอนนา คือ น้องมด  อลิสซาเบ็ธ คือ ผีเสื้อ

คริสตินา คือ แมงมุม  จิมมี่ คือ จิ้งจก  เอดิสัน คือ แมลงวัน   เอลิซ่า คือ ยุง ฯลฯ เป็นต้น

EDIT: มาอีดิทเพิ่ม เพราะเนะจังพูดถึงอิซซาเบลล่า(ตะขาบ) ^^"