Runrunpyon

เมื่อวานไปสอบ ตอนบ่ายไปเรียน

วันนี้ไปประชุมมา(รู้สึกเหมือนไปนั่งเฉยๆ)

สัปดาห์นี้วีคเอนด์วันหยุดเราหายปายยยย โน่วววว...

ส้ม ขอโทษนะที่ไม่ได้ไปซื้อหนังสือด้วยอ่ะ วันนี้มันเนือยๆยังไงไม่รู้อ่า แอ๊

 =_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+

ขากลับบ้านต้องเดินคลองถมอยู่แล้ว(เพราะบ้านอยู่ในคลองถม)

ก็เลยเดินดูของเล่นระหว่างทางเข้าบ้าน  เหลือบไปเห็นไอสิ่งที่ทำให้อัพเอนทรี่นี้

ไฟฉายค่ะ แต่ มันราคา 20 บาท อึ้งงงงง (โปรดสังเกต เมด อิน ชินะ)

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่ายี่สิบบาท มันใช้ได้จริงเร้ออออ?? ก็เลยลองซื้อมาาา(โง่จริง)

ทำเป็นเขียนว่ารับประกันคุณภาพอีกแน่ะ

ลองเอามาใส่ถ่าน ตอนแรกยัดไม่ลงอ่ะ ก็เลยต้อง แงะเปลื้องเสื้อน้องถ่าน เช่นนี้แล

พอยัดลงแล้ว เอาตัวที่ใส่ถ่านใส่เข้าไปในกระบอกไฟฉาย

ตอนแรกใส่ยังไงไฟก็ไม่ติดซะที เลยลองเปลี่ยนข้างไปๆมาๆ

มีอยู่ช่วงนึงไฟมันกระพริบๆ แต่พอกระพริบเสร็จแล้ว

มันก็ไม่ติดอีกเลย(กระพริบให้ความหวังเพื่อ??)

พอลองเอาถ่านออกมาดู ถ่านร้อนมากกกก(กลัวมันช็อต&ระเบิดอ่ะ)

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราถอดเสื้อน้องถ่านมันเลยร้อน(เพราะไม่มีที่หุ้มกันความร้อน?)

หรือเป็นเพราะเกิดปฏิกิริยาให้พลังงานกับไฟฉาย แต่ไฟฉายมันไม่ได้มาตรฐาน กันแน่? รอผู้รู้มาตอบบบ

(ถ่านร้อนมากเลย ร้อนผิดปกติ หรือว่า... ที่แท้คนเขียนผิดปกติเอง )

 แต่สังเกตเห็นได้ว่าเส้นผ่านศูนย์กลางข้างในกระบอก มันเล็กกว่าไฟฉายที่บ้านอ่า

เป็นเหตุที่ทำให้ยัดถ่านไม่ลง

 อีกอย่างคือ ความหนาของปลอกต่างกันมาก(อันตรงกลางคือ มิสเตอร์ยี่สิบบาท)

คือตอนที่ถ่านร้อนอ่ะ มันแผ่ความร้อนออกมาที่ด้ามจับด้วยอ่ะ(เอ...เข้าใจมั้ยอ่า?)

แบบว่าบางมากกกกก

 เอาแว่นมาใส่กันตอนแงะถ่านออกมา เผื่อมันระเบิด(อีนี่วิตกจริต)

(บางคนอาจคิดว่าเว่อร์ แต่เป็นเพราะเราเคยเจอเหตุการณ์ไฟไหม้แบบใกล้ตัว ก็เลยกลัวเรื่องแบบนี้เป็นพิเศษ)

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก อื้มมมม...

แต่สำหรับคราวนี้คิดว่าไม่เป็นไร ถือว่าช่วยคนขายนิดๆหน่อยๆก็แล้วกัน(แม่บอก)

 =_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+_=+_-=_+=_+-=_-=+

เอนทรี่ที่แล้วอายจัง อัพบ่นบ้าอะไรก็ไม่รู้ แต่ดันมีคนมาเม้นท์ให้ซะเยอะเลย

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำนะมากเลยนะฮับบบ ที่คิดว่าน่าจะลองเอาไปทำดูก็คือ นั่งสมาธิ(เอ็งจะทำได้เร้ออ??)

จริงๆแล้วนอนหลับ แต่แค่ไม่อยากฝันเท่านั้นเอง 

แต่มานั่งนึกๆดูแล้ว บางทีการฝันของเรามันช่วยสรุปเรื่องให้อัติโนมัติเลยอ่า

อย่างเมื่อวันก่อน ฝันว่าซื้อน้องกระต่ายจากคณะสัตวแพทย์มาเลี้ยง(คณะสัตวฯที่ไหนมีขายฟระ??)

ตอนแรกขอที่บ้าน แต่ที่บ้านไม่ให้เลี้ยง แล้วตอนหลังก็บอกว่าให้เลี้ยง แล้วตอนหลังอีกก็บอกว่าไม่ให้เลี้ยง(อะไรของมันนน)

ก็เลยกลายเป็นว่า(ในฝัน)เราจำไม่ได้ว่าตกลงเราซื้อมันมาเลี้ยงรึเปล่า

ซึ่งจริงๆแล้ว(ในฝัน) เราซื้อมันมาเลี้ยงแล้ว

แต่(ในฝัน)เราสับสนเลย(เพราะพ่อแม่เปลี่ยนไปเปี่ยนมา)จำไม่ได้ว่าเราซื้อมันมาเลี้ยงแล้ว(จะเวิ่นอีกนานมั้ย??)

ผ่านไปสี่วัน(ทำไมต้องสี่วัน) เราจัดห้องนอนตัวเอง แล้วก็เจอกล่องๆนึงไม่รู้ว่ากล่องอะไร

พอเปิดดู พบว่า...

น้องกระต่ายตายแล้ววววววอ่าาาาาา ตอนเห็น(ในฝัน)นี่แบบกรี๊ดดดร้องไห้เลยอ่าาาาก็(ในฝัน)เราจำไม่ได้อ่าว่าซื้อมันมาแล้ว

น่าสงสารมากเลย ไม่ได้กินไรเลยสี่วันจนตายอ่า แล้วภาพในฝันตอนตายน่าสงสารมากกก

มีแมลงมารุมกินศพมันด้วยอ่า ฮื้อๆๆๆๆ

ก็คือ มันมาจากจิตใต้สำนึก-　-　-　>　อยากเลี้ยงกระต่าย-　-　-　>　กลัวมันตาย น่าสงสาร-　-　-　>　อยากเลี้ยงกระต่าย-　-　-　>　กลัวมันตาย น่าสงสาร (จิตใจต่อต้านกันเอง)-　-　-　>　ฝันช่วยหาทางออกให้ คือ ไม่ต้องเลี้ยง จบบบ

บ่นยาวอีกแล้ว ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านบล็อกอีบร้านี่ค่ะ

งานก็เยอะ ยังจะมีหน้ามาอัพบล็อกอีก(หนีความจริง) เฮ้อออ...